Miejsca

Spit Bank

Pół mili morskiej od stacji pilotowej w Cobh, na skraju błotnistej ławicy Spit Bank, miedzy wyspami Spike (na która jeszcze wrócimy – bo to ‘irlandzkie Alcatraz’; stąd skazańców wywożono m.in. do Australii) i Cove Fort znajduje się mała latarnia morska, stojąca na wbitych w dno dziewięciu żeliwnych, pajęczych nogach. Stanowi ona umowną granicę, poza którą nie wolno wpłynąć statkom do portu bez pilota na pokładzie. Czy coś ciekawego może być w latarni morskiej? Okazuje się – że tak.

Konstruktor platformy – Alexander Mitchell, urodził się w roku 1780 w Dublinie. Jako dziecko, wraz z rodzicami przeprowadził się do Belfastu i tam rozpoczął naukę. Całe życie miał problemy ze wzrokiem i nim skończył 23 lata był całkowicie niewidomy. Nie przeszkodziło mu to jednak w opatentowaniu sposobu posadowienia latarni morskich na wkręcanych w dno – jak korkociąg – palach.

Spit Bank nie była pierwszą latarnią Mitchella. W 1838 roku powstała Maplin Sands Light u ujścia Tamizy, w rok później – Wyre Light w Fleetwood w Anglii. Poza Spit Bank w Irlandii taką samą konstrukcję mają latarnie w Belfast Lough i w Dundalk. Największa ich ilość – bo aż około 150 – znajduje się jednak w USA, głównie na Key West na Florydzie.
Pomimo swego kalectwa, Mitchell sam nadzorował swoje budowy. Pierwotnie syn, a później wnuk zawozili go – bez względu na pogodę – wiosłową łódką na budowane konstrukcje, gdzie wspinał się po drabinach, czołgał po rusztowaniach, palcami badając połączenia śrubowe metalowych elementów. Podczas takich inspekcji dwa razy łódka się przewróciła, ale konstruktor wyszedł z opresji cało. Zdarzało się, że – nie mając wzroku – potrafił dostrzec błędy popełnione przez robotników. Anegdota mówi o tym, jak jeden z nich zdjął czapkę z głowy, cisnął ją na ziemię i powiedział: Nasz pan może mówić, co mu się podoba, ale nigdy nie uwierzę, że nie widzi tak dobrze, jak ty czy ja!

Spit Bank zapalono po raz pierwszy w 1853 roku. Mitchell był konstruktorem platformy, sama latarnię zaś zaprojektował inny Irlandczyk – George Halpin.

Na latarni nie było stałej obsługi; światła zapalali latarnicy mieszkający w Cobh i przypływający na latarnię łódką. W 1978 roku latarnia musiała zostać odnowiona po kolizji ze statkiem. Białe światło latarni widoczne jest na 10 mil morskich, czerwone zaś – na 7 mil.

Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *