Miejsca

Mourne Abbey

Kto założył opactwo: templariusze czy joannici?

W średniowieczu teren ten nazywano An Mhóin Mhór – Wielkie Torfowisko. Na przełomie XII i XIII wieku, prawdopodobnie w roku 1199, zbudowano tu opactwo zwane Opactwo Wielkich Bagien (po irlandzku – Mainistir na Móna Móire), lub po prostu Mora.

Wiele lat sądzono, że założycielami opactwa Morne Abbey byli templariusze i dopiero po konfiskacie ich dóbr na mocy bulli papieża Klemensa V na soborze w Vienne klasztor został przekazany joannitom – czyli rycerzom Zakonu Maltańskiego. Ostatnie badania archeologiczne świadczą jednak o tym, że opactwo od początku mogło należeć do joannitów.

Do ruin opactwa trafić jest bardzo łatwo: znajdują się zaledwie kilkaset metrów od drogi N20, pomiędzy Cork a Mallow. Pierwotnie całe założenie było znacznie większe i obejmowało teren na którym – poza zabudowaniami klasztornymi i kościołem znajdował się także młyn, refektarz i zabudowania gospodarcze, sięgający aż do współczesnych torów kolejowych i drogi.

Klasztor został opuszczony w roku 1541, kiedy to król Henryk VIII skonfiskował wszelkie dobra zakonne w Irlandii. Około roku 1645 wojska Cromwella zburzyły zamek; dziś można jedynie dostrzec pozostałości dużego kościoła oraz kwadratowej wieży. Kościół miał imponujące – jak na owe czasy – wymiary: 48×8 metrów. Do kościoła przylegało prezbiterium 20×6 m oraz poprzeczna nawa o wymiarach 28×8 m. Niedawne badania archeologiczne ujawniły, że południowy transept zakończony był absydą – co jest rzeczą wyjątkową w irlandzkich kościołach. Odnaleziono także oryginalne, średniowieczne mozaiki podłogowe.

Jak w większości ruin kościołów, klasztorów i opactw, tak i tutaj teren stał się miejscem współczesnych pochówków.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *