Ludzie, wydarzenia, historia Miejsca

Elisabeth Fort

Fort, więzienie, jadłodajnia i… posterunek policji.

W 1601 roku tuż poza murami miasta, z ziemi, kamieni i drewnianych belek Anglicy wybudowali fort. Miał on stać na straży angielskich interesów w największym na południu mieście, czyli Cork. Śmierć królowej Elżbiety I w roku 1603 wywołała bunt w mieście, w wyniku którego fort został zaatakowany przez ośmiuset Irlandczyków, częściowo zniszczony, a broń angielskiego garnizonu została zarekwirowana. Niestety: sprowadzone posiłki szybko rozprawiły się z buntownikami, a mieszkańcy Cork musieli zapłacić za jego – czyli fortu – naprawę. Mało tego: odbudowany w latach 1624-26 fort był większy i potężniejszy od poprzedniego. Miał kształt gwiazdy, wysokie kamienne mury i w niezmienionej formie ostał się do dziś. Jedynie – ponoć na polecenie samego Cromwella – w latach 1649-50 podwyższono mury obronne.

Na początku XVIII wieku fort zamieniono na koszary. Wraz z koszarami po drugiej stronie ulicy Koszarowej (stąd nazwa istniejąca do dziś – Barrack Street), mieściły 750 żołnierzy. Fort w owym czasie znalazł się w już w granicach szybko rozbudowującego się miasta, tracąc swe znaczenie strategiczne. W roku 1806 wybudowano nowe koszary po drugiej stronie miasta (istnieje i wykorzystywane z reszta do dziś) i tam przeniesiono kontyngent, zamykając ostatecznie ten rozdział w historii Elisabeth Fort.

W latach 1817-1837 dla fortu znaleziono nową funkcję: służył jako przejściowe więzienie dla skazańców oczekujących na transport morski do zatoki Botany Bay w Australii. Równocześnie mogło przebywać w nim do 250 skazańców.

Połowa XIX wieku – to okres Great Famine (Wielkiego Głodu). Elisabeth Fort stał się wówczas – jednym z dziesięciu w mieście – wielkim magazynem żywności i jadłodajnią zarazem, wydającą do 20 tys. posiłków dziennie.

W latach 1919-1923, czyli w czasach irlandzkiej wojny o niepodległość i wojny domowej, fort służył jako baza dla angielskich sił sprowadzonych do walki z Irlandzką Armią Republikańską (IRA) oraz wojsk antytraktatowych które – wycofując się z miasta – podpaliły fort.

Jedną z pierwszych budowlanych inwestycji w Cork po uzyskaniu niepodległości, było wybudowanie w forcie posterunku Gardy (Garda – to dla osób nie znających irlandzkich realiów – nazwa policji). Posterunek ten istniał do roku 2013.

Elisabeth Fort stanowi dziś własność miasta i zwiedzać go można (za darmo!) codziennie od 10 do 17, zaś w niedziele – od 12 do 17. Z murów roztacza się fantastyczny widok na miasto, a kilkanaście realistycznych figur pozwala myślami przenieść się historyczną przeszłość tego miejsca.

Visual Portfolio, Posts & Image Gallery for WordPress

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *