Miejsca

Charles Fort

Pomiędzy Kinsale a wejściem do zatoki, na wschodnim jej brzegu, na wysokim klifie, znajduje się ogromna kamienna budowla: to Charles Fort: jeden z największych fortów w Irlandii.

Zbudowano go na miejscu wcześniejszej warowni – zamku Ringcurran i oddano do użytku w roku 1682. Z założenia miał chronić Kinsale przed atakiem floty francuskiej i hiszpańskiej. Zaprojektowano go na planie gwiazdy z pięcioma bastionami, suchą fosą i zwodzonym mostem. Dwa z bastionów (Diabelski i Karola) zwrócone są w stronę zatoki, trzy (Północny, Cockpit i Flagstaff) – w stronę lądu. Bastiony posiadają otwory strzelnicze zarówno na szczycie jak i wewnątrz, a wysokość ich ścian dochodzi do 16 metrów.

Przez dwa stulecia fort służył armii brytyjskiej. Ciekawostką niech będzie fakt, że żony mogły mieszkać w koszarach razem z żołnierzami. Nie wszystkie jednak: zaledwie 6% żołnierzy pułku miało taka możliwość. Nie za darmo jednak: w zamian za możliwość bycia z mężami, musiały prać, sprzątać, być pielęgniarkami lub służącymi oficerów. Jeśli dowódca pułku z jakiegoś powodu nie był zadowolony z zachowania kobiety, mógł ja usunąć z fortu – bez prawa powrotu. Nie było mowy o jakichś specjalnych pokojach rodzinnych: mieszkały wspólnie w dwunastoosobowych salach z innymi żołnierzami, a odrobinę prywatności zapewniały zwykłe parawany. Za swa prace otrzymywały zaledwie połowę porcji żywieniowej. Ilość kobiet mogących przebywać w pułku została jeszcze zmniejszona, gdy żołnierze zostali odkomenderowani do Kanady. Niekiedy dochodziło do dramatycznych sytuacji: np. niejaka Anna Griffiths została zostawiona przez wojsko na nabrzeżu wraz ze swym ośmiomiesięcznym synkiem.

Na mocy traktatu angielsko – irlandzkiego, w chwili uzyskania niepodległości przez Republikę w roku 1921, fort został○ przekazany Irlandii. Podczas wojny domowej w rok później, został spalony przez przeciwników traktatu.

Długo stał zrujnowany. Dopiero w roku 1971 uznano go za pomnik narodowy i częściowo odbudowano. Wiele budynków pozostawiono jednak w trwałej ruinie.

Po drugiej stronie zatoki znajduje się mniejszy James Fort. Pomiędzy nimi rozciągano – w razie niebezpieczeństwa – łańcuch, który był w stanie zatrzymać wrogie statki, które zapuściły się w zatokę.

Na południowo – zachodnim bastionie w roku 1929 wybudowano niewielką, liczącą zaledwie 8 metrów wysokości, latarnię morską.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *